Βριλήσσια: Δύο νέα έργα, το ένα επιζήμιο, το άλλο σουρεάλ

Tweet

Του Πολ. Μηχανικού Λουκά Χονδρού

Φιλοδοξία του εκάστοτε δημάρχου είναι «να αφήσει πίσω του έργο», πράγμα βεβαίως θεμιτό διότι έτσι, πρώτον, καταξιώνεται στη συνείδηση των πολιτών και δεύτερον, εγγράφεται στο πάνθεον της αιώνιας δόξας από τις επερχόμενες γενιές. Χώρια δηλαδή που εξασφαλίζει εσαεί θέση ανάρτησης της φωτογραφίας του σε περίοπτους δημοτικούς χώρους. Έτσι δεν είναι; Τους δημάρχους τους θυμόμαστε απ’ τα έργα που μας «χάρισαν». Έργα καλά που καλυτέρεψαν την καθημερινότητά μας, έργα μέτρια, ή και εντελώς άχρηστα που μας έκαναν τη ζωή πιο δύσκολη κι άφησαν πίσω τους χρέη και ατασθαλίες.

Ο «καλός» ο δήμαρχος, αν και ψηφίζεται για το συγκεκριμένο προεκλογικό του πρόγραμμα, όταν έλθει εν τη εξουσία του, σπανίως το τηρεί. Συνήθως επιδίδεται σε ενέργειες και έργα που θα του εξασφαλίσουν τη σίγουρη επανεκλογή του. Αντίστοιχα, προεκλογικές υποσχέσεις που, ενδεχομένως, μπορεί να δυσαρεστήσουν έστω και μικρή μερίδα δημοτών, παραπέμπονται ανάλαφρα στις ελληνικές καλένδες.

Έτσι, δεν είναι ασύνηθες που στα ετήσια Τεχνικά Προγράμματα παρεισφρύουν και έργα περίεργα, αμφίβολης αποτελεσματικότητας, υψηλού όμως κόστους, τα οποία δεν φιγουράρουν στο προεκλογικό πρόγραμμα ή αναφέρονται γενικώς πλην ασαφώς, ώστε να εκλαμβάνονται κατόπιν κατά το δοκούν. Οπότε αναδύεται το ερώτημα: Γιατί οι πολίτες, οι οποίοι πληρώνουν δημοτικούς φόρους και τέλη, στερούνται τη δυνατότητα να έχουν λόγο και άποψη για έργα που επιδρούν άμεσα στην καθημερινότητά τους και τα οποία στο κάτω-κάτω γίνονται με δικά τους λεφτά;

Με κάποιες τέτοιες σκέψεις, έμπλεοι καλών προθέσεων αλλά και συγκρατημένης περιέργειας, δυσκολευόμαστε ειλικρινά να αντιληφθούμε την εμμονή και επιμονή της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου σε δύο συγκεκριμένα Έργα του τρέχοντος Τεχνικού Προγράμματος.

Το ένα αφορά την «Ανάπλαση οδών, μετατροπή τους σε οδούς ήπιας κυκλοφορίας και συνοδευτικές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις» των περί την πλατεία Ελευθερίας οδών Ομήρου, Θέτιδος, Αίαντος και Αναλήψεως μέχρι Γράμμου και το άλλο τις «Δεξαμενές ανάσχεσης των πλημμυρικών παροχών στον προαύλιο χώρο του 2ου Γυμνασίου – 2ου Λυκείου» με ταυτόχρονη φύτευση των δωμάτων των δύο σχολικών κτηρίων».

Το χειρότερο είναι εχθρός του καλού

Στο πρώτο έργο προβλέπονται επέκταση του πλάτους των πεζοδρομίων με αντίστοιχη μείωση του πλάτους του οδοστρώματος σε 3,20m, απαγόρευση κυκλοφορίας «αλλοδαπών» οχημάτων, απαγόρευση στάθμευσης, ειδικές διαβάσεις, ράμπες χρωματιστές και λοιπά περιβαλλοντικά αξεσουάρ ακριβών προδιαγραφών, που εξάπτουν όμως τη φαντασία του καλού καγαθού δημότη.

Σκοπός του Έργου είναι «η περί την πλατεία τόνωση της ασφαλούς επισκεψιμότητας και της επιχειρηματικότητας αλλά και η ενίσχυση της κινητικότητας των πεζών “που σήμερα δεν υπάρχει (!)’’»

Μια επιτόπια περιήγηση όμως, μας βεβαιώνει για το ακριβώς αντίθετο: η υφιστάμενη σήμερα κατάσταση απορρίπτει πλήρως το σκοπό και την αναγκαιότητα του Έργου, διότι:

-Tα πεζοδρόμια είναι ήδη πλατειά και άνετα και εξυπηρετούν θαυμάσια την έντονη κινητικότητα των πεζών.

-O εξοστρακισμός των θέσεων στάθμευσης δεν είναι καθόλου «ήσσονος σημασίας», αντίθετα, θα δώσει τη χαριστική βολή στην ευάριθμη πλην ήδη ασθμαίνουσα επαγγελματική δραστηριότητα (Σχολεία, ιατρεία, φαρμακεία, φροντιστήρια, επαγγελματικά στούντιο, Ταχυδρομείο, καταστήματα, κ.λ.π.).

-Oι ράμπες και οι χρωματιστές προσβάσεις δεν ωφελούν σε τίποτα τους ηλικιωμένους και τους ανήμπορους, που θέλουν κάνουν τις δουλειές τους, ενώ η πρόσβαση στο Ταχυδρομείο θα πρέπει μάλλον να αποκλείεται …

Τότε προς τί όλος αυτός ο δημιουργικός οίστρος των «αναπλάσεων», «ρυθμίσεων», «αναβαθμίσεων», κ.λ.π.; Μα… απλούστατα για να δουλέψουν μπαρ, καφετέριες, φαγάδικα, κ.λ.π. για να γίνει πράξη το σύνθημα «τραπεζάκια έξω –τραπεζάκια παντού– μια πλατεία πολλά φαγάδικα»!
Και, βεβαίως για τη συμπαθή τάξη των εργολάβων…

Αλήθεια, …πόσο περίπου θα πάει τελικά το κόστος;

Συμπεράσματα μέχρις εδώ:

-Πρόκειται για ένα Έργο ακριβό, που θα δυσκολέψει την καθημερινότητα των δημοτών και ταυτόχρονα θα αποτελειώσει κάθε επαγγελματική και επιχειρηματική δραστηριότητα, θα επιφέρει, δηλαδή, τα ακριβώς αντίθετα -από τα επιδιωκόμενα- αποτελέσματα. Πρόκειται, τελικά για ένα άχρηστο και επιβλαβές Έργο.

-Παρόμοια έργα «αναπλάσεων», «ρυθμίσεων», «αναβαθμίσεων», κ.λ.π. επιβάλλεται να έπονται της Κυκλοφοριακής Μελέτης και όχι να προηγούνται.

-Είναι που είναι δύσκολη η κατάσταση, ας πάψουν, επιτέλους, κάποιοι αρμόδιοι «ειδήμονες» να παίζουν με τα νεύρα μας.

-Όσο για τους εργολάβους, υπάρχει αντικείμενο σε σωστά και όντως ωφέλιμα έργα.

Και γιατί δεν προηγείται η Κυκλοφοριακή Μελέτη, όπως επιτάσσει η κοινή λογική; Μήπως για να βρεθούν οι μελετητές της Κυκλοφοριακής προ τετελεσμένων καταστάσεων;

Εντύπωση, πάντως, μιας και το’ φερε η κουβέντα, μας προκαλεί η πάγια απουσία από τα Τεχνικά Προγράμματα της τελευταίας 15-ετίας, της κατασκευής του πεζόδρομου του -μεταξύ των οδών Ψαρών και Αττικής- τμήματος της οδού Σαλαμίνος όπως ακριβώς ορίζει το ΦΕΚ209Δ΄/30-3-1999, το οποίο, σημειωτέον, παραμένει σε πλήρη ισχύ.

Κι αν η -λόγω της απεργίας των δικηγόρων- εκκρεμούσα απόφαση του Διοικητικού Εφετείου δικαιώσει τελικά τους ενάγοντες πολίτες, τότε τί γίνεται, ώ κύριοι δημοτικοί άρχοντες; Θα επικαλεσθείτε και πάλι τις… ικανότητες της πολυπράγμονος Τεχνικής Υπηρεσίας;

Στα όρια του σουρεαλισμού

Στο δεύτερο Έργο προβλέπεται η κατασκευή υπόγειας δεξαμενής 1324m3, για την ανάσχεση των πλημμυρών, στον προαύλιο χώρο τω 2ου Γυμνασίου-2ου Λυκείου σε συνδυασμό με διαπερατό χώρο στάθμευσης 300m2 στην οδό Ταϋγέτου και φυτεμένα δώματα των Σχολείων επιφάνειας 1422m2.

Σκοπός του Έργου είναι η ανακούφιση από τα όμβρια της περί τα σχολεία αλλά και κατάντη αυτών περιοχής, η ενίσχυση του υπόγειου υδροφορέα, η άρδευση των φυτεμένων δωμάτων, η βελτίωση του μικροκλίματος του περιβάλλοντος, η θερμομόνωση των υψηλών ορόφων, κ,λ.π.

Ας μας επιτραπούν όμως, επί του θέματος, τα παρακάτω καλοπροαίρετα σχόλια:

1.- με μια δεξαμενή 1324m3 δεν ανασχέονται πλημμύρες περιόδων επαναφοράς Τ=25 και 50 ετών (ακραία φαινόμενα), οι οποίες θεωρούνται ως οι πλημμύρες σχεδιασμού του δικτύου αποχέτευσης ομβρίων της πόλης και των οποίων οι πλημμυρικοί όγκοι, στη συγκεκριμένη λεκάνη απορροής η οποία επεκτείνεται μέχρι και τα Άνω Βριλήσσια, εκτιμάται να είναι της τάξης των 70.000 m3 (η συνεισφορά των σχαρών της οδού Αναπαύσεως θεωρείται ήσσονος σημασίας) και συνεπώς για πραγματική ανάσχεση (με περίπου 20% μείωση της αιχμής), θα απαιτείτο δεξαμενή 40.000 m3.**

2.- Η προτεινόμενη δεξαμενή θα υπερχειλίσει σύντομα, ενώ η καταιγίδα θα συνεχίζεται, και συνεπώς ουδεμία μείωση επιτρέπεται στις διατομές των κατάντη αγωγών, άρα, η όποια επικουρικότητα εκμηδενίζεται και τελικά, το ανάντη της Ολύμπου και μέχρι τα Άνω Βριλήσσια αντιπλημμυρικό πρόβλημα ουδόλως αντιμετωπίζεται.

3.- Ορθότερο θα ήταν η δεξαμενή να ορίζεται ως δεξαμενή αποθήκευσης νερού και μόνον.

4.- διήθηση νερού στον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα, μέσω της επιφάνειας των 300 m2 του parking, είναι αμελητέα λόγω της μικρής επιφάνειας και λόγω του κορεσμού της επιφανειακής στρώσης του εδάφους σε έντονες βροχοπτώσεις. Συνεπώς ο διαπερατός χώρος στάθμευσης, κόστους ίσου με 20% περίπου του συνολικού ουδόλως συμβάλλει στην ανάσχεση…

5.- η θερμομόνωση που προσφέρουν τα φυτεμένα δώματα στους υψηλούς ορόφους αξιοποιείται μόνο το χειμώνα –το καλοκαίρι τα σχολεία κλείνουν. Το κόστος της όμως ανέρχεται σο 30% περίπου του συνολικού.

6.- απαιτείται αντλιοστάσιο για την άντληση του νερού στα δώματα, άρα και κόστος ενέργειας.

7.- το σύστημα ηλεκτρονικού αυτοματισμού για την απομάκρυνση των φερτών (αμμοχάλικα, λάσπη, κ.λ.π.) προς τα κατάντη, με ειδικό μηχανισμό έκπλυσης είναι ευαίσθητης αποτελεσματικότητας στις συγκεκριμένες συνθήκες. Σε κάθε περίπτωση πάντως, με την προϋπόθεση ύπαρξης αγωγού στην οδό Ξάνθης.

Οφείλουμε ωστόσο να δηλώσουμε ότι η Μελέτη είναι πλήρης και άρτια, μη ανταποκρινόμενη όμως στους στόχους και τα οράματα δημοτικών αρχόντων . Δεν μπορεί να αντιμετωπίσει παρά μόνον συνηθισμένες βροχές (Τ=0,5 έως Τ=1).

Ωστόσο και σε κάθε περίπτωση, προκύπτουν μερικά «απλά έως απλοϊκά» ερωτήματα:

-Έχει νόημα όλη αυτή η περιπέτεια της οποίας το κόστος θα ανέλθει σε 1.000.000 ευρώ;

-Μήπως τα σχετικά κονδύλια θα έπρεπε να κατευθύνονται σε έργα ουσίας, έργα, όντως, κοινωφελή;

-Ως πότε πίσω απ’ την απάντηση «είναι λεφτά του ΕΣΠΑ ή άλλων ευρωπαϊκών προγραμμάτων (τα οποία, σημειωτέον, τα έχουμε πληρώσει στο πολλαπλάσιο)», θα νομιμοποιούνται παρόμοιες σπατάλες;

-Μήπως είναι δυνατόν να αλλάξει ο κωδικός του Έργου και τα κονδύλια να στραφούν σε πραγματικά ωφέλιμα έργα;

-Ποιός, τελικά, αποφασίζει τόσο αβασάνιστα τον προγραμματισμό τέτοιων έργων, ο Δήμαρχος, το Δημοτικό Συμβούλιο ή η μη αιρετή αλλ΄ υπεράνω κριτικής, «αποκλειστική κάτοχος του αλάθητου», Τεχνική Υπηρεσία;

Θα είμαστε ευτυχείς αν σε μεγάλες ανοιχτές συνελεύσεις δημοτών, είχαμε τις απαντήσεις -κι όχι μόνο στα παραπάνω- από τους αρμόδιους.

Συμπερασματικά, και πάντοτε κατά την άποψή μας, πρόκειται για ένα Έργο πανάκριβο και παντελώς αχρείαστο, Έργο σουρεάλ και φουτουριστικό. Έργο που επιβάλλεται άμεσα να ακυρωθεί.

Και… μακριά από μας κάθε κολάσιμη πρόθεση, άγιες μέρες που έρχονται.

Απρίλιος 2016

* ο Λουκάς Χονδρός είναι Πολιτ. Μηχ/κός ειδικότητας Υδραυλικών Έργων.
**οι υπολογισμοί είναι προσεγγιστικοί και κατ’ εκτίμηση…